Belevenissen Kruger Park

Aan mij de eer om wat over mijn ervaringen over reizen in het Krugerpark en Zuid-Afrika te schrijven. Doordat ik al wat langer in Zuid-Afrika woon en veel heb gereisd en veel heb gezien in dit prachtige land kan ik er wel een boek over schrijven… misschien een idee om een keer doen.

Wat ik zelf een geweldig boek vindt is het boek van Kobie Kruger (All things nice and wunderfull) die met haar gezin volgens mij iets van 16 jaar in het Krugerpark heeft gewoond (haar man is een Krugerpark ranger) hier kan voor wat mij betreft niemand met het schrijven van een boek over het Krugerpark of Zuid-Afrika overheen..

Ik zal beginnen met wat belevenissen van mij in het Krugerpark, toch de highlight in Zuid-Afrika nummer 1, tenminste voor mij. Ik ben een echte wildlife en safari man. Geef mij maar de wildernis van Afrika.

Ik herinner mij nog goed een paar wildlife gevallen in en om het Krugerpark.. Olifant op de weg tegen sluitingstijd.. Vechtende giraffen om een vrouwtje.. Struisvogels die maar voor de auto bleven rennen.. Drie Cheetah’s die een kudu vangen op 3 meter voor mijn auto.. en zo zijn er wel meer..

Ik besef dat voor veel mensen het verhalen uit een avonturen boek kunnen zijn maar als je veel in het Krugerpark bent dan maak je veel mee.

Cheetah Attack

Het mooiste en beste wat ik heb meegemaakt in het Krugerpark was met Cheetah’s. Ik was op een Krugerpark rondreis met een echtpaar van 15 dagen. In de ochtend van de betreffende dag in het Park was er eigenlijk niet zo heel veel loos en niet zo heel veel spectaculairs te zien. M.a.w. het was een beetje een saaie ochtend.

Wij hadden geluncht in Satara Restcamp en we waren nog maar net op weg naar Olifants toen wij bij de kruising met de oude Olifantsroad een zenuwachtige groep zebra’s zagen. Ik zette de auto aan de kant om wat beter te kijken en zag niet alleen Zebra’s die zenuwachtig heen en weer keken maar ook Gnoe’s en Kudu’s. Wij hadden echt zoiets van.. hier is wat loos.

Tot op dat moment nog geen spoor van Cheetah’s. wij besloten om een tijdje te blijven staan en af te wachten wat er kon zijn wat deze beesten zo rusteloos kon maken. Na een kwartiertje zenuwachtige beesten kijken hadden wij zoiets van Noh schiet niet echt op zo. Maar er bewoog vlakbij ons achter een struik iets.. en ja.. er zat een Cheetah stiekem te gluren naar de Zebra’s.

Hij zat een beetje ongeïnteresseerd te doen en te kijken van.. pff jullie doen maar ik heb toch geen honger. Heel langzaam kwamen de verschillende dieren dichterbij. Inmiddels waren er ook Impala’s gearriveerd om te kijken wat er aan de hand was.

De Gnoe’s waren het dapperst en die waagden zich het dichtste bij de Cheetah en graasden lekker op hun gemak en waren zich van geen bedreiging bewust. Langzamerhand kwamen ook de Zebra’s en Kudu’s dichterbij (voor wie het niet weet, een Kudu is een erg grote antilope soort, groter dan een Gnoe of Zebra. De op een na grootste Antilope van Afrika (De Afrikaanse eland is de grootste))

Alles was rustig en ontspannen.

En plotseling als het schot van een geweer schoten er op volle snelheid 3 (Drie!) volwassen Cheetah’s uit de bosjes richting mijn auto. Kippevel! OP volle snelheid en dat is meer dan 100 km per uur vlogen ze op de zebra’s af die vlak naast mijn auto stonden..

De voorste Cheetah ging zo snel dat hij hun gezamenlijke prooi misten en in volle vaart en in volle vlucht draaide hij zich om en greep een wat jongere Kudu die zich van geen kwaad bewust was.  De Kudu had geen schijn van kans.

De Cheetah had hem goed en liet hem niet meer los. De Andere twee Cheetah’s kwamen op hun gemak aan lopen en begonnen de overige dieren op afstand te houden terwijl de Cheetah die de vangst had gemaakt de Kudu aan het smoren was.. De Gnoe’s, Zebra’s en overige Kudu’s begonnen dreigend dichterbij te komen en de twee Cheetah’s hadden er een hele kluif aan om ze op afstand van hun prooi te houden.

Wat een geweldig gezicht, wat is de natuur toch wreed en wat mooi.

Om en om gingen de Cheetah’s hun buiken vullen terwijl de anderen hun prooi en degene die aan het eten was beschermden. En dit alles op een paar meter voor mijn auto…

Ik kan nog 100 jaar in Zuid-Afrika wonen en in het Krugerpark rondrijden, dit maak ik nooit meer mee.. Helaas en zeker deze reis heel dom neem ik bijna nooit meer een foto toestel mee en heb dan ook helaas geen foto’s kunnen maken..

Ik kan me nu nog steeds elke dag mij wel voor mijn kop slaan…  Mijn gsm zat in mijn broekzak en die was ik straal vergeten.. gelukkig heeft een van mijn gasten nog wat foto’s kunnen maken met een soort van mini cameraatje zodat zij in ieder geval bewijs materiaal hebben kunnen verzamelen.. Ik heb ze later terug gezien en ja het was echt gebeurd en echt voor onze auto. Ongelofelijk..

Wij hebben heel zwijgzaam en vol onder de indruk onze reis vervolgd deze dag en hebben weinig meer gesproken.. iedereen was op zijn eigen manier bezig met het verwerken van deze indrukken en ongelofelijke ervaring. ’s Avonds in Letaba kamp raakten wij er niet over uitgesproken. Ook de rest van de reis niet trouwens..

Beter wordt het nooit meer…. Of toch? Ik ben nog lang niet klaar met het rondrijden in Zuid-Afrika en in het bijzonder het Krugerpark.

P.S. De bijgevoegde foto’s zijn niet van deze dag, maar het zijn wel Cheetah’s in het Krugerpark 🙂

Pieter Blaak

Volgende keer over de Struisvogels of de leeuwen welpjes… of..

Lees verder op de andere pagina’s over mijn ervaringen in Zuid-Afrika